Heel veel ramsjboeken in een megasporthal mogen niet gefotografeerd worden. De lach die we krijgen wanneer we dit wijsje op de kiek zetten maakt onze dag.

-0-0-0-0-0-0-

We kunnen de vergaderlokatie niet goed vinden. Dat we volautomatisch de omgeving screenen op gebiedende wijsjes helpt niet. We moeten ergens navraag doen. Hier mag het niet, want we zoeken een vormgever, niet de familie vers. Dan maar bij de tandarts naar binnen. Die wijst ons de weg, zonder enig gebod.

-0-0-0-0-0-0-0-

Een indirect wijsje. Hoe moeten we reageren op deze uitroep?
'Nou en'?' klinkt onbeleefd, maar het kan zomaar, dat we het niet begrijpen.
Is het een vossenjacht, moeten we op zoek naar verborgen personen, en is dit een hint?
Of moeten we verbaasd zijn? Het is bijna niet te geloven, wie kiest zo'n container uit, moet je kijken het lekt aan alle kanten, maar hier staat het toch echt, hier slaapt iemand.
We moeten wel iets, dat zegt het uitroepteken.

We moeten stil zijn. Denken we zachtjes.

-0-0-0-0-0-0-

Of we voor de injectie tegen baarmoederhalskanker komen? Drie vrouwen op weg naar een tentoonstelling over studio sport schudden van nee. We mogen toch parkeren, maar moeten dan wel zelf betalen.

In de auto naast ons hangt een vaderdagknutselarijtje. Wie schrijft papa met maar twee pees? Wij denken een juffie op een kinderdagverblijf. Overigens geen spoor van de lieve man.

-0-0-0-0-

kraantje stopt

als u boven -

kant omhoog

trekt !

De wc's zijn schoon in een bouwvallige schuur. Buiten drupt een kraantje. Dat is niet nodig, zo lezen wij op dit beschimmelde papiertje.

(Michael Jackson is vandaag overleden. Zo, dat trekt hopelijk veel bezoekers.

Beste bezoekers: komt terug op dit leuke weblog. De komende dagen veel meer verse (over een paar dagen snapt u de woordspeling) gebiedende wijsjes.)

We laten het ons zeggen.

Het is 1 mei. Op de berg boven de stad is het kermis, zijn er grote lollies en een rommelmarkt voor de lokale bevolking. Wij bezoeken de oude stad, en komen (niet onmiddellijk) om te winkelen. Dat zal vandaag ook niet gaan. Want veel winkels zijn ne radimo. Niet geopend, denken we te begrijpen. Popodne is 's middags. Wat ervoor staat kunnen we niet vinden. Breed plakband weer!

In Split spreken ze ook Engels.

Fuck you!!!

Go!!

Wij kunnen ons, lopend door de smalle oude straatjes, de sentimenten wel voorstellen. Het pijltje moet duidelijk maken dat niet iedereen op hoeft te rotten. Het gaat om de duivels op de motoren.

Was de pen nog niet leeg? Of moest die juist eerst uitgeprobeerd? Feit is dat het ingekleurde voorwiel ons toch nog doet glimlachen.

U mag het zeggen. Pas op je hoofd? Gesloten vanwege een begrafenis? Verboden voor honden?

We komen er niet uit, qua vertaling. 't Is Slowaaks, zo ver zijn we nog net gekomen. Iets mag natuurlijk niet, maar wat? Lovecké zou iets met sportmensen kunnen zijn, maar dat prikkelt onze fantasie eerder te veel dan te weinig.

Mooie letters, in twee kleuren. Aantrekkelijk, door het rood. Uitroepteken als uitgerekt hartje zagen we niet eerder. Ook in dit land het brede plakband.

We houden ons aanbevolen voor de langszappende ex-pat die weet wat hier geboden wordt.

Ons Slowaaks is nooit wat geweest en zou in slechts één dag niet wat worden. Maar gebiedende wijsjes - door de wederhelft deze vakantie zo fraai dwingelandjes genoemd - blijven we verzamelen.

Al googlend durven we te stellen, hier staat kantooringang! 't Moet ook irritant zijn, al die mannen met de gulp al half open, aan je bureau.

Geen slowaaks svp of thanks. Wel overdreven breed plakband. Keurige letters, alle exact vier lijntjes hoog. Helemaal perfect zou het zijn geweest als het accent op de z net ónder het lijntje was geplaatst, zoals het accent op de y.

Don't kill me

I'm in love

Pure poëzie. Ons brengt het een glimlach, en een hoop dat het heel goed mag gaan met de schrijver. Waarom denken we dat het een man is?

We blijven met meer vragen achter. Is eerst het Paket stickertje geprobeerd verwijderd te worden, en heeft de schrijver later op het mislukte exemplaar geschreven? Of ergerde iemand zich aan het schrijfsel en is men gaan peuteren?

Na nummer 100 bleef het veuls te lang stil hier. Maar we hebben weer wat fraaie exemplaren verzameld! Zoals deze, op één van de mooiste plekjes in Deventer. Of we nu een rondbreinaald of een steenboortje nodig hebben, we komen nog al eens hier binnen. Niet-rokend natuurlijk. De stoep is rolstoelvriendelijk en van natuursteen. Wordt er gewacht tot de galerie aan de overkant overgaat? Zijn klussers rokers, en drukken die voor binnenkomst nog net hun saffie uit? Blijkbaar is er overlast dat tegengegaan kan worden. Met de bien vieux (good old) s.v.p.

Het hangt er al even. In een keurig waterdicht druk- en sluitzakje, solide bevestigd met krachtig cellotape. We kunnen op deze stoep niet anders verwachten. Het wijsje hangt op schofthoogte. Zo hoog lijkt het opspattende water ook te komen, getuige enige schimmel aan de onderkant van het plastic.

Het zijn mooie wijsjes. Vlakverdeling, lettertype, duidelijkheid van de boodschap: we kunnen ons zulke fijne altijd wensen.

Toch jammer dat de glazen deur waarop het bovenste wijsje is gehangen niet even vrij gemaakt was van de restanten van een vorige mededeling. De hoekjes en plakband zijn nog zichtbaar. Maar de toon van dit wijsje, op de rechterdeur na het tochtportaal van de monumentale kerk, is vriendelijk. Afdoende moest het zijn, heeft de opsteller vast gedacht. Maar nee, hoor, schijt, mooi dat die deuren nog steeds open bleven staan. Dus een tweede ertegenaan, voor de linkerdeur, op nog geen 60 centimeter afstand. Wel met s.v.p., maar zonder bedankt.

-------

Wat is er mis met een nee-nee sticker? Dat je dan namelijk nog wel gewone, geadresseerde, post krijgt. En dat willen ze hier ook niet.

't Zou geen wijsje om te fotograferen geweest zijn, als niet dat koddige reclamedrukwerkje naar binnen tracht te glippen. Niet alles laat zich commanderen.

-------

Een combi-wijsje. Voor geschreven en getypte letters. Een keurig berichtje. Met verwijzing naar website en een nulzesnummer. Maar waar ook alweer? O jee, vergeten.

Alsof het tienjarige zoontje dat met pappa op zaterdag even naar kantoor mocht, het opviel. En hij daarom een verduidelijking mocht schrijven. Met een 'o, ook dat nog' A'dam oost om het - lelijk - af te maken. Nee, we denken niet dat het een kind was. De onderstreping met de twee verticale korte streepjes verraden een stylist. Die z'n dag niet had.

-------

Lastig, zo'n foto van een mobieltje. Maar daarom niet minder grappig.

Gelukkige

Deursluit

Dank!

Een donkere dag tussen Kerst en Oud in Gent. Heeft er iemand te diep in het glaasje gekeken? Is de schrijver dezes geïnspireerd geraakt door de vele nieuwjaarswensen?

Wij hopen dat er snel een Vlaming (m/v) hier langskomt om ons wijzer te maken. En dat is geen grapje!

------

In Deventer mag de goedheiligman pas landen op 5 december. Alle eerdere (hulp)troepen worden subiet in de boeien geslagen. Maar wie zoet is krijgt lekkers en dus loopt de ganse burgerij uit op de dag zelf om met een vol verwachting kloppend hart aan de IJssel te gaan staan. Liever geen obstakels daarbij in de drukste winkelstraat. Bovendien, stel dát er iemand komt om dameskleding te kopen, dan moet de etalage toch zichtbaar zijn?

----------------

Ze willen geen ongeadresseerd reklamedrukwerk, geen Huis aan Huis bladen en ook geen post van nummer 24. 't Zal toch nog wel eens gebeuren. Nummer 24 is in de nabijheid niet te ontdekken. Het uitroepteken ontbreekt nog net, maar we vinden het toch geen vriendelijk briefje.

Zelf nooit postbode geweest, denken we.

---------------

HoeweL ze dikwijLs lachwekkend zijn, zijn wij niet doL op overbodige briefjes. ZoaLs hier: aLs de toko gesLoten is, waarom dan nog meLden dat de deur kLemt? Wij zijn niet van Lotje. En waren we dat weL, dan loopt schrijver het risico dat we de deur inbeuken. Even de schouders er tegenaan, mensen, de deur kLemt.

--------------

We lopen tegen een dichte glazen pui, op zoek naar verboden vrucht. Eigenlijk moeten we thuis een mager soepje eten in de strijd tegen de kilo's, maar het is al zeven uur in de avond, de maag knort en de sandwich lokt. Omlopen dan maar. En terwijl we staan te betalen zien we naast ons waarom de deur dicht was gebleven voor ons. Tip: plak ook een briefje aan de andere kant van de deur.

-----

We parkeren onze auto in de stad waar we zo vaak gelukkig waren. Waar verboden en zoete vruchten werden geplukt, de lange liefde werd gevonden, de kinderen gebaard. Toen we vertrokken waren we al student-af. We hebben een o-ja-beleving. Hoe ergerlijk als niet-huisgenoten hun fietsen voor jouw deur hadden vastgeklonken.

Of zou hier bedoeld worden dat je van de fietsen af moet blijven die aan dit hek gesleuteld zijn? Een soort anti-diefstalverzoek via een U-bocht? We vinden de toon in ieder geval niet gezellig. Student of niet, wij denken toch "Dat maken wij zelf wel uit!"

----

De antiekwinkel ligt beneden maaiveld. Een paar eeuwen geleden nog niet, maar de straat is in de loop der tijd vaker bestraat en opgehoogd dan handig is. Bukkend moeten een paar treden worden genomen. Pas op je hoofd.

We denken dat er een alarm afgaat als we onze fiets tegen deze behekte etalage kletteren. Altijd komisch om dan een fiets weerspiegeld te zien in dezelfde winkelruit.

----

Het industrieel museum in de Deense hoofdstad is een bezoekje waard. Op dat ene kluisje na, dat niet werkt. Ikke is niet, kennis in bezit van een ieder die één woord Deens spreekt. Het uitroepteken is fors. Zijn we ons geld kwijt als we het toch proberen?

-----

In Kopenhagen zijn ook winkels die tijdelijk dicht zijn, en dan de brievenbus ook gelijk maar even. Deens is een verradelijk makkelijk taal. De postbode moet ook het gasstel en de koedoe's bij de buren bezorgen. Beleefd zijn ze hier, net als in Engeland. Please klinkt hier als venligst.

----

1x pakketje
voor u
kijk onder de steen
bij de voordeur
Mvg DpD chauffeur

Te mooi om waar te zijn. Bij toeval rapen we het snippertje papier op dat in de buurt van de bergen schoenen achter de voordeur ligt. Verloren we niet een uur geleden ons boodschappenlijstje op de markt, en lag het nu hier? Dat kan toch niet waar zijn? Het is een ander vierkant briefje, te onzer huize bezorgd terwijl we groenten kochten en de koriander vergaten. Onder de laurier ligt het pakje voor de heer.

------

Nederland leest. Een boek voor ons allemaal waar we dan over gaan praten. Hoopt de stichting. De bibliotheek verstrekt een gratis exemplaar van het boek van dit jaar, Twee vrouwen van Harry Mulish. Dat loopt blijkbaar storm. De dame die zwijgend niets zit te doen achter een informatiebalie (in een bibliotheek! - goed dat ze zwijgt, maar pak een boek!!), was het blijkbaar zat om alle vragen naar het lelijk uitgegeven werkje te beantwoorden. Zonder veel na te denken kladde ze de titel op een flipover. De pijl is met krulletjes ingekleurd, da's dan weer leuk.

---------------------

Even verderop in dezelfde straat mag je ook al geen rijwielen plaatsen. Weer zo'n ruit die beschermd moet worden. Zitten in de brede vensterbank mag ook niet. Maar hoe de medemens op te voeden? Mogen we dan jokken? De schrijver van dit wijsje deed het. Niks nat.

----------------

Het keurig gedrukte kaartje werkte niet voldoende. Geen fietsen staan niet alleen leuk voor de klanten, het spaart ook je ruiten. En die gaan ook kapot na sluitingstijd van zo'n venijnig stuur. De dame op leeftijd spaarde taal nog hoofdletter aan een nadere uitleg. We vinden het jammer dat het geschreven wijsje net iets breder is dan dat eronder.

----------------

Hier mag je niet teken of schrijven!

LOL

Nadat we onze foto namen zagen we het hyperactieve jongetje vegen, en krassen met een te scherp krijtje. Was het zijn humor geweest, eerder op de morgen? Het LOL lijkt een commentaar op het eerder getekende wijsje. Wij moeten er om lachen.

----

De kunstige hoofdletters mooi geplaatst op het papier. Een originele twist in de standaard boodschap. Geen fiets te plaatsen. Niet het fraaiste Nederlands, maar helder in z'n soort.
Het S.V.P. doet afbreuk. Dommage.

----

Post en pakketjes afgeven op nr 307. Thanks.

Wij betrappen ons er onzelf ook steeds meer op. Thanks roepen in Nederland. Op een briefje was het nog nieuw.

We blijven lachen om pakketjes die geen post zijn. En we vragen ons af: staat er een auto voor de deur met een raam op een kiertje?

----

Alleen een hek is niet voldoende, het glas kan nog steeds gebroken worden door een fietsstuur. Of de klant verjaagd omdat de etalage niet zichtbaar is. Bij elk raam hangt een briefje. Op zoek naar het juiste licht kozen we het verkeerde briefje. Etalalage was leuker, bij de buurman.

----

Wij denken dat er in het huis van dit raam waarachter dit wijsje wordt gezongen zéker 15 mensen wonen. Of elke van de vijf bewoners heeft drie fietsen. Of het is niet slim om drie fietsenrekken voor de deur te plaatsen zo dichtbij twee terrassen. We hadden ook niet raar opgekeken als er geen fietsen, maar bewoners waren geplaatst.

----

Weer dat intrigerende s.v.p. Wie spreekt het ooit uit? Het behoort tot het eigene van het geschrevene. Net als het archaïsche 'plaatsen'. Wij plaatsen onze fiets niet, we zetten/leggen/pleuren 'm ergens (neer). Deze voorname gevel van een kunstenares - let op het fraaie lettertype! - vraagt om plaatsen. Om niet plaatsen, dus.

Langs deze ongebruikelijke weg:

Beste mensen,

wegens is een germanisme. In het nederlands zeggen we dan vanwege of als gevolg van. Kies iets, maar niet wegens. Falsch!

----

De onderste medeling is voor de onbevoegden. De bovensten zal voor de bevoegden zijn die wel naar binnen gaan. Naar binnen moeten, want dit is de deur van de schaftkeet voor de buschauffeurs. Het plein is opnieuw ingericht. Een gelikt informatiesysteem vertelt de reiziger welke bus waar en hoe laat vertrekt. De bussen zien er fris en modern uit. Nu de rustplaats voor de werknemers nog. Niet alleen is het een triest ogende barak, er komt blijkbaar ook nog ongewenst gespuis binnen. Wat zoeken ze? Bundeltjes strippenkaarten? Boterhammen met speculaas? Misschien heeft de mijnheer die we even verderop op een ultramodern vormgegeven bankje zien liggen wel snode plannen.
Het kan natuurlijk ook zijn dat het met open deur gewoon wat tocht.


-----

Het wijsje was nergens voor nodig, want het schuifhek was kapot. Na inworp plegen twee hardplastieken schijven ons de doorgang mogelijk te maken, maar ze hadden geweigerd weer dicht te gaan. Dit betekende niet dat we gratis konden plassen. Een jongeman had zich opgesteld met uitgestoken hand. Gelieve hier te betalen. Dat deden we. Dank u.

Op de linkerzuil van dezelfde ingang was ook een papiertje bijgeplakt: Per persoon! Ditzelfde lazen we dezelfde week nog in Utrecht. Blijkbaar is zorgen dat de deuren opengaan de reden voor mensen om te betalen; vijftig cent voor een schone wc is blijkbaar teveel gevraagd en men propt zich er met twee of drie doorheen.
Met zo'n levende jongeman als portier heb je daar in ieder geval geen wijsje voor nodig.

---

Als we lijden aan ziekten, constante pijn, depressie, angsten, liefdesproblemen, financiële problemen, kwelling etc., dan kunnen we komen bidden. We citeren nog even verder uit de folder: Leer hoe u het geloof dat uw problemen kan oplossen kunt gebruiken.

Tegen de etalageruit van de firma Genezing & Bevrijding zit een stapeltje foldertjes geplakt. Wanneer we naar binnen willen moeten we bellen. Het dubbele uitroepteken doet het ergste vermoeden. Doet Zijn bel het niet altijd?

----

Maartje was dit weekend de keetmeesteres. We hadden haar al lastig gevallen met een zoekgeraakte bril en een wespensteek. En we hadden onze betaling verricht. Wij zijn braaf. Maar niet braaf genoeg. Als betalingsbewijs kregen we een label dat zichtbaar aan de tent gehangen moet worden. Dat vergaten we elke keer. Op zaterdagmiddag deed Maartje de ronde. We troffen een A4tje aan de tentdeur, kunstig vastgemaakt met een tentlusje.
De boodschap is indirect. Er hangt nog geen labeltje, dus kom even langs bij de admi. 't Klinkt vriendelijker dan 'hé! je hebt nog niet betaald!'

----

Twee dagen later was de tekst - op schouderhoogte op de ene helft van een dubbele deur aangebracht - bijna niet meer leesbaar. Dit kan niet anders betekenen dan dat het verbod met voeten (schouders) werd getreden. 't Zal een aanwijzing zijn zoals we ze in meer restaurants aantreffen. Om te voorkomen dat de ober met de lege, en die met de volle, elkaar treffen in de deuropening is er een voorrangsregeling afgesproken. Of een vaste heen- en een vaste terugweg.

Extra punten voor de goede verdeling van de woorden over het papier en de lekkere letters.

----

Het was even geduld hebben. Op het werk werkt weinig feilloos, maar daar werd geen wijsje aan gewaagd. Een opgeknapt gebouw, waar we in trokken voordat de buitenruimte, het restaurant, de liften, het meubilair e.d. op orde waren, daar hadden we toch eerder wat briefjes verwacht. Gestaag werkte men door aan vervolmaking. Niet zonder succes overigens. We werken er prettig.
Voor gasten is het wat minder. Het duurt even voordat de antiterrorismebezoekerspas is verkregen en onbegrijpelijk is het dat de zuil met een opening zo groot als dezelfde pas, die men passeert bij de draaideur naar de centrale hal níet gebruikt moet worden om die pas in te deponeren. Hoewel dat in veel andere soortgelijke gebouwen, ook die van dezelfde firma, wel zo is.
Iemand was de opstopping van de zuil zat. En de roepende mensen. Want hoe kom je zonder pasje nog door de draaideur? Die iemand greep het dichtsbijzijnde papiertje, een briefkaart van een project waarvan de startnota vlakbij ter inzage liggen. 't Is geen veelschrijver, vermoeden we. De ondertekening mocht niet, klopte niet of was onleesbaar. Doorgekrast dan maar. Onleesbaar, toen, in ieder geval.


---

De winkel met oosterse kunst is aan een verfje toe. De etalage is somber en de deur zit vaak dicht. We hebben nog nimmer enige uitnodiging gevoeld het pand te betreden. Het rek voor de winkelruit is ook kunstzinnig. Goudkleurig. We worden gewaarschuwd dat het nat is. Met hoofdletters en een uitroepteken.
Het rek, zo noemen zij het ook gewoon. We hadden iets sjiekers verwacht als voorzetraam. Maar nee, gewoon rek. En dan, het zou verboden moeten worden. In plaats van het simpele woordje is, wordt = gebruikt. Aargh!


---

Wat moet je als winkelier met zo'n kartonnen bord als je de CD's nog niet binnen hebt? Een staaltje gebiedende creativiteit zien we hier. Het elders ook zo populaire dubbelgevouwen A4tje uit de kast gehaald. (Wat is er mis met de schaar of - ook nog beter dan vouwen - het netjes door midden scheuren??)

Het handschrift lijkt dat van een vrouw. Zij begon ruim, om er bij de tweede r achter te komen dat de ruimte iets te ruim was ingeschat. Het veer moet dan ook wat gepropt worden.

Het nu! laat niets aan duidelijkheid te wensen over. Wring je langs de pop, meld je bij de balie en reserveer ... ja, wat eigenlijk? Die pop? De man in levende lijve? Toevallig hadden we al gehoord dat hij die ooit als Jantje door het leven ging een nieuwe plaat uit heeft. Nou ja, bijna dan.

----

England's imperatives (19)

Please Note:,
All Sunday Rentals
Must Be Returned
On Monday
If closed please
Post.
Thank-you :)

Taaltechnisch kunnen we hier een boel over kwijt: veel, teveel hoofdletters, een misplaatste komma, een verdwaald streepje tussen thank en you. Toch loopt de zin wel en begrijpen we wat er bedoeld wordt: als je op zondag iets huurt, dan moet je het terugbrengen op maandag. En als de zaak dicht is, dan in de bus laten glijden. Of: achter stallen? Dubbelvouwen en onder de deur doorschuiven?

We zijn er niet achtergekomen wat hier verhuurd werd. Video's? Fietsen? Slijptollen?
De overige raampjes van de deur waren geblindeerd, en ook de grote etalageramen boden geen doorkijk. Maar toch bedankt. Het is een waardige afsluiting van 12 dagen Engeland, dit 19de wijsje.

Thank you.

---

England's imperatives (18)


No public access
Under construction for display
(en daartussenin een aanwijzing welke simulator hier gemaakt wordt)

Ten onrechte hadden we vermoed dat op een vliegbasis talloze gebiedende wijsjes te vinden zouden zijn. Dat wil zeggen, ze waren er wel. In overvloed mogen we wel zeggen. Maar alle geprint, gezet, gebeiteld. Het oorlogsmuseum (wat het niet was, het was een oude vliegtuigenmuseum op een basis die in de oorlog had dienst gedaan, maar o o o wat ademde het toch de sfeer van de heroiek en eerlijk is eerlijk ook de tragedie van WOII) stond niet toe dat we:
aan de vliegtuigen zaten
op het gras liepen
zonder ouder een simulator beklommen
tegen het onbeveiligde glas leunden
de deur open lieten staan
Enzovoort.

Maar dan, eindelijk, in de werkplaats stuiten we op de Victor. Net ervoor hadden kinderen in een vliegtuig mogen klauteren (slechts onder toezicht!), dus een aanwijzing was hier nodig. Een bordje is vast nog in de maak, de stift afwasbaar.


----

England's imperatives (17)


Een rotonde linksom. Een kraan rechtsom. We hebben er altijd ruzie mee. Linksom gezien vanaf het begin van de beweging? Dan gaan we dus eerst naar rechts? Heet dat dan niet rechtsom?
Deze deurknop zou zonder nadenken gewoon open gedraaid worden. Van de dichtsbijzijnde post af. Rechtsom, zo u wilt.
Klemt de deur? Nee, binnen no time staan we binnen. Een schattig boekhandeltje. We begrijpen het nut van het wijsje niet.
Maar een mooi wijsje is het. Ook deze is voorbereid met lineaal en potlood. Er zijn kaligrafische letters gebruikt. Een uitbundig maar niet onpassend/onpasselijk gebruik van kapitalen.
Twee uitroeptekens, een please en een pijltje: wie wil hier nu niet naar binnen.

---